శత శతకాల సచిన్

(100x100)

పిన్నవయసు లోనే బ్యాట్  పట్టావ్..

భీకరమైన బౌలర్లకు దీటుగా జవాబిచ్చావ్ ..

ఎన్నో బంతులను బౌండరీలకు తరలించావ్..

భారీ సిక్సర్లుగా మలిచావ్.

ప్రతీ బౌలర్ కీ  నీ బ్యాటింగ్ అంటే దుస్స్వప్నం,

ప్రత్యర్ధి జట్టుకి నువ్వంటే సింహస్వప్నం.

నువ్వు భారత జట్టుకి కొండంత అండ,

ప్రత్యర్ధి జట్లకి బెంగల కొండ.

ప్రతి జట్టు పైనా శతకం,

ప్రతి దేశంలోనూ ఎగరేసావు విజయ పతాకం.

టెస్టుల్లో, వన్డేల్లో అదే జోరు,

20 - 20 ఫార్మాట్ లోనూ అదే తీరు...

రికార్డులు నీ పాదాల్ని చుంబిస్తాయి,

అవార్డులు నిన్నే వరిస్తాయి.

సుదీర్ఘ క్రికెట్ ప్రయాణం నీకే సాధ్యం,

అసాధ్యమైన లక్ష్యసాధనలు నీకే సాధ్యం.

ప్రపంచ క్రికెట్లో నువ్వొక బలమైన శక్తి,

అందుకే నువ్వంటే ప్రజలకి అంత భక్తి.

ఏ క్రికెటరైనా కలలో మాత్రమె ఊహించగలడు శతకాల శతం...

అది నువ్వు నిజం చేసావన్నది నిజంగా  నిజం...

ఇది ఒక అరుదైన ఫీట్...

అందుకో నీ అభిమానుల సాల్యూట్.

అందుకే....

అందుకో నీ అభిమానుల సాల్యూట్.

ప్రేమ ప్రయాణం

ప్రేమ ప్రయాణం 

ఉంది ఈనాటి పున్నమి వెన్నెల...

మోహనకరంగా,

సమ్మోహనకరంగా.....

మత్తుగా,

గమ్మత్తుగా....

పాల కడలిలా,

నా ప్రేమతాపాల కడలిలా....

నీ వలపుల జల్లులా 

నా సిగలో విరజాజుల జల్లులా....

ఈ వెన్నెల సముద్రంలో చేయాలి 

నీతో ప్రేమ ప్రయాణం...

మన ప్రేమ నౌకను చుక్కల దీపాలతో  అలంకరించు...

తెరచాపకు  ఇంద్ర ధనుస్సు  రంగులను అద్దు...

దారి చూపడానికి ఉండనే ఉంది  జాబిలి....

ఇక మొదలెడదాం...

మన ప్రేమ ప్రయాణం ఈ వెన్నెల సముద్రంలో...

ముందుకు సాగిపోదాం....

మన ప్రేమ పున్నమి వెన్నెల సముద్రంలో....

జవాబు లేని ప్రశ్న?

కాగితంపై  నాలుగక్షరాలు రాద్దామంటే

కలం ముందుకు పోదాయె...

ఎన్నో  కవితలు  చదివాక,

ఎన్నో పాటలు విన్నాక,

ఎన్నో భావాలు ఒక దాని వెనుక ఇంకోటి

మనసులోనికి వచ్చేవి.

ఏదో రాయాలని కూర్చుంటే 

ఒక్క  భావం స్పురణకు రాదాయె....

ఇంతలో ఒక్కసారిగా పెనుమార్పు.

అంతా ఆశ్చర్య పోయేలా....

నన్ను నేను నమ్మలేకపోయేలా...

నేను 'కవి'ని అయిపోయాను.

నిన్ను తొలిసారి చూసాక..

నా కవితాక్షరాలు ఊపిరి పోసుకున్నాయి.

నా మనోభావాలు ప్రాణం పోసుకున్నాయి.

నా ప్రేమ కవితలు నీలా అందమైన రూపు దిద్దుకుంటున్నాయి.

ఒక్కక్క భావం ఒక్కక్క ముత్యాలసరంగా మారుతోంది,

అక్షరాలు నక్షత్రమాలలుగా  మారుతున్నాయి.

ఈ మార్పు నీ వలనా?

నీ ప్రేమ వలనా?

నా ప్రేమ వలనా?

అన్నీ జవాబు లేని ప్రశ్నలే.....

అన్నీ జవాబు తెలియని ప్రశ్నలే....

మనం

నా ప్రేమ ఒక హిమనదం లాంటిది.

దానికి నిరంతరం  ప్రవహించడం తప్ప,

ఆగడం తెలియదు.

నా ప్రేమ ఒక సాగరం లాంటిది

ఆ సాగరం లోతు నీకెప్పటికీ  తెలియదు.

నా ప్రేమ ఒక నిశ్శబ్ద సంగీతం లాంటిది.

మనసుతో మాత్రమే వినగలిగేది.
నీ మనసు మాత్రమె వినగలిగేది.
నా ప్రేమ మలయ పవనం లాంటిది.
నీ కంటికి కనపడనిది.
నీకు ఆహ్లాదాన్నిచ్చేది.

నా ప్రేమ  "నువ్వు-నేను"

లేక  "నేను-నువ్వు "కాదు

విడదీయలేని  శబ్దం 'మనం'.
విడదీయరాని శబ్దం 'మనం'

సదా జపం

నీ కిలకిలారావాలను మరువలేక

నా మనసెంత కలవర పడుతోందో తెలుసా నీకు?

నీ చివురాకు పెదవి మధువు మరువలేక

నా పెదవి పడే బాధ నీకెలా తెలుస్తుంది?

నీ మేని స్పర్శ  మరపునకు రాక

నా తనువు పడే తత్తరపాటు నీకెలా తెలుస్తుంది?

నీ మేని విరుపుల మెరుపులు మరపునకు రాక 

నా కనులనుభవించే బాధ నీకెలా తెలుస్తుంది?

నీకోసం,

నీ మాట కోసం,

నీ నవ్వు కోసం,

నీ ప్రేమ కోసం,

నీ స్పర్శ కోసం...

సదా జపం చేసే 

'సదాజపుడిని' అయిపోయాను నేను...

'నిత్యజపుడిని' అయిపోయాను నేను.

నీకోసం నేనేమివ్వగలను?

ఒంపుల  సొంపుల వయ్యారి నదిలా
ప్రవహించే నన్ను పలకరించి
పులకరించే నీకోసం వేచి చూసాను....
నీ జాడ  తెలియలేదు....



వేగాల జలపాతాన్నై,
ఉత్తుంగ తరంగాన్నై
ఉరికినప్పుడు
ఆ ఉరుకుల పరుగుల  నురుగులలో
తడిసి,మురిసి పరవశించేందుకు నీవు రాలేదు.


ఆనకట్టలో ఒదిగి ,
చేనుగట్టులో నిలిచి
పచ్చని పైరుగా మారిన నాకోసం వచ్చిన నీకు ...
నేనేమివ్వగలను.....
నీకోసం నేనేమి చేయగలను?

నేను బయటపడేదెలా?

నేను బయటపడేదెలా?


అలికిడైతే  చాలు...
నీ మోహన మురళీగానమేమోనని 
ఉలికిపడి నిద్రలోంచి లేచి చూడటం 
అలవాటుగా మారిపోయింది  నాకు.




గది కిటికీ నుంచి నా నుదుటిని 
తాకే ప్రభాత కిరణం...
నీ వెచ్చని కరస్పర్శేమోనని భ్రమించడం
అలవాటుగా మారిపోయింది  నాకు.


నిత్యం నీ మనో'సందేశమే'....
మేలుకొలుపుల 
శుభ ప్రభాతం అవుతోంది  నాకు.


ఇంటి నలుమూలలా నిన్నే చూస్తున్నాను...
రేయింబవళ్ళు  నిన్నే చూస్తున్నాను...
ప్రతిక్షణం నీ మాటలే  వినిపిస్తున్నాయి...


అంతెందుకు ప్రియతమా!
నన్ను నేను చూసుకొనే అద్దంలో కూడా 
నీ రూపమే కనిపిస్తుంటే యెలా?
నీ ఆలోచనల నుంచి నేను బయటపడేదెలా?
నీ వలపుల తలపుల 'వల' నుంచి నేను బయటపడేదెలా?