ప్రేమంటే నీకు తెలుసా?

ప్రేమంటే నీకు తెలుసా? 

అంటూ అలా ఒక్కసారిగా 

అడిగేస్తే ఎలా?

ప్రత్యూషపు కాంతి 

నిన్ను చూసి

ఇంకా తెలవారకుండా 

వచ్చానేమిటా???

అంటూ సందేహించే సమయంలో...

రాత్రంతా ధనుర్మాసం చలిలో 

మంచులో తడుస్తూ...

చుక్కల ముగ్గులేసేందుకు 

నువ్వెప్పుడొస్తావో...అనుకుంటూ 

నీకోసం  ఎదురు చూసే 

కళ్ళలోకి చూస్తే తెలిసేది 

నీవంటే నాకు ఎంత ఆరాధనో?

పొలం గట్లపై 

వయ్యారంగా నీవు నడుస్తూ 

మన్మథుని చేతి కొరడా లాంటి 

నీ వాల్జడ ఝుళిపిస్తే 

ఒక్క సారైనా 

నా ముఖంమీద 

తగలకపోతుందా?

అనుకుంటూ ఆశగా 

నీ వెనుక 

వేసే సడిలేని నా అడుగులు 

గమనిస్తే తెలిసేది 

నీవంటే నాకు  ఎంత ఇష్టమో?

నేను సైకిలు కొనుక్కున్నా,

దాన్ని నీకు పదడుగుల 

దూరంలో 

మెల్లగా నడిపిస్తూ

మనమధ్య దూరాన్ని మనో నేత్రం తో 

అంచనా వేస్తూ...

నీ సిగలో పువ్వో..

నీ నవ్వుల సిరిమల్లియో 

జారిపడితే 

ఎపుడు దోసిలి పడదామా?

అనుకొనే 

నా ఆరాటం చూస్తే తెలిసేది 

నీపై నాకు ఎంత ఇష్టమో!

క్లాసులో 

నీ అరచేతిలో పడిన 

బెత్తపు దెబ్బ

నా కంటికి ఛళ్ళున 

తగిలి తుళ్ళి పడిన 

నీటిచుక్కని చూస్తే తెలిసేది 

నీవంటే నాకెంత ప్రేమో!...

శరద్పూర్ణిమ నాటి 

జలతారు వెన్నెలలో...

చలువరాతి తీరాన్ని చూస్తూ 

నర్మదా ప్రవాహంలో 

నౌకా విహారం చేస్తూ...

మెలమెల్లగా నేను  చుక్కాని వేస్తూ....

నా ప్రేమ మీద నీకు సందేహమా?

అంటూ నిన్నడిగే ప్రశ్నకి 

బదులివ్వక 

మౌనమే  సమాధానమంటూ...

'చిన్నగా నవ్వే 

నీ మనసులో నామీద దాచుకున్న

అనంతమైన  ప్రేమ'ను 

అడిగితే తెలిసేది నీవంటే నాకెంత ప్రేమో?

ఎన్ని జన్మల బంధమో!

అని నీవంటే 

ఇదే 'తొలిజన్మ' అయితే 

ఎంత బాగుంటుంది ?

అనుకునే నా స్వార్థాన్ని 

అడిగితే తెలుస్తుంది నీవంటే 

నాకు ఎంత ప్రాణమో!

ఇన్నేళ్ళయినా 

తరగని ప్రేమ నాదంటే 

నాదని ఇప్పటికీ 

మనం  ప్రేమగా పోట్లాడుకొనే 

ఆ మధురమైన 

దృశ్యాన్ని చూస్తే....

తెలుస్తుంది 

.....

నీవంటే నాకు,

నేనంటే నీకు 

ఎంత ప్రేమో! అని .................                             -@శ్రీ  

  

తీయని తెలుగు

సహ్యాద్రి గిరులలో ప్రతిధ్వనించేది  తెలుగు.

తిమ్మమ్మ మర్రిమాను నీడలో సేద తీరేది తెలుగు.

శ్రీ వేంకటేశుని  గానామృతంలో తడిసేది తెలుగు.

పావన గోదావరి వేదనాదాలలో ఎగసేది తెలుగు.

అమరావతి కథలలో మెరిసేది తెలుగు.

భాగ్యనగరంలో భాసించేది తెలుగు.

కాకతీయుల కాలంలో కాకలు తీరింది తెలుగు.

భీమకవి పాండిత్యంలో ప్రకాశించింది తెలుగు.

నేలకొండపల్లి శాంతి స్తూపాలలో దాగింది తెలుగు.

రామదాసు కీర్తనల్లో ప్రాణం పోసుకుంది తెలుగు.

కృష్ణమ్మ పరవళ్ళలో పరవశించేది తెలుగు.

సిద్దేంద్రయోగి నృత్యంతో పదం కలిపింది తెలుగు 

శ్రీశైల క్షేత్రంలో జ్యోతిర్మయమయ్యేది  తెలుగు.

నల్లమల  కోకిల నోట మధుర గీతమయ్యింది తెలుగు...

నీలిగిరుల సౌందర్యాన్ని తనలో దాచుకుంది తెలుగు.

'బాసర భారతి'కి అక్షర నీరాజనమిచ్చింది తెలుగు...

మొల్ల రామాయణంలో మల్లియలై పరిమళించింది తెలుగు.

మంజీర నాదాలలో అడుగు కలిపి నర్తించింది తెలుగు 

త్యాగయ్య గొంతులో సరిగమలు పాడింది  తెలుగు.

కవిత్రయం కావ్యంలో కమనీయమైంది  తెలుగు 

నాగావళీ తీరాన నాట్యమాడింది  తెలుగు.

ఘంటసాల గళంతో  గొంతు కలిపింది తెలుగు.

విశాఖ సాగర ఘోషయై పలికింది తెలుగు.

రామప్ప గుడిలోన రాగమాలపించింది తెలుగు.

నన్నయ నోట శబ్దశాసనమయ్యింది  తెలుగు

శ్రీ కృష్ణ దేవరాయల స్తుతి అందుకుంది తెలుగు  

కృష్ణ శాస్త్రి భావుకతలో భావమైనది  తెలుగు...

శ్రీ శ్రీ చేతిలో అక్షర ఖడ్గమయ్యింది  తెలుగు.

తేనెకన్న తీయనిది  తెలుగు...

మధురిమకే మాధుర్యం నేర్పినది  తెలుగు...

సుకవులకి అలవోకగా పదాలనందించేది  తెలుగు.

అజంతమైన భాష మన తెలుగు...

అనంతమైన భాష మన తెలుగు...                 @  శ్రీ 

(మన తెలుగు భాష ...ప్రపంచ భాషల్లో

 "ద్వితీయ అత్యుత్తమమైన లిపి "ఉన్న భాషగా

 సత్కరించబడిన నేపథ్యంలో 

తెలుగు మాట్లాడే అందరికీ గర్వకారణం 

అనే భావాన్ని చెప్పాలనుకొని 

తెలుగు భాషా సరస్వతికి అర్పించే అక్షర సుమహారం)

అందరికీ ఎందుకు చెప్పనీయవూ???

చంద్రబింబాన్ని 

ముఖంగా చేసుకొని 

చంద్రాననవే  అయ్యావు...

కనిపించవనేమో!..

చంద్రవంకను రెండుగా తుంచి 

కాటుక అద్ది కళ్లపై

అలంకరించుకున్నావు!

శరచ్చంద్రికలు 

నీ దరహాసాల్లో  దాగిన విషయం 

నీవు దాచినా 

దాగేవి కాదుగా!

వెన్నెలలో తడిసి మురిసే 

కలువ రేకులనే కదా 

నీ నేత్రద్వయం చేసుకున్నావు!

శశాంకునికి ప్రియమైన 

తారాకాంతులనే కదా 

కళ్ళలో నింపుకున్నావు!

నెలవంకలను

నిలువుగా చేసి 

నీ నడుము వంపులు 

చేసుకోమని చెప్పింది 

ఎవరో?

జాబిల్లికి 

జన్మనిచ్చిన 

క్షీరసాగారాన్నే 

ఉదరంగా చేసుకున్నావే?

మందర పర్వతం చిలికిన 

గుర్తు కూడా వదలకుంటివే?

చంద్రకాంతులు 

కనిపించడమే కాదు 

వినిపిస్తాయి కూడా 

నీ పాదాలనల్లుకొని!

శరద్వెన్నెలరాజు  

సోయగం  చూడాలంటే 

అంతా ఓ సంవత్సర కాలం 

వేచి చూస్తారు...

నిత్యం 

ఆ శోభలు 

నాకంటికి శోభనిస్తాయనే విషయం 

అందరికీ ఎందుకు చెప్పనీయవూ ?...   @ శ్రీ 

చలించని హృదయం

ఏటిలోని తెల్లకలువలు కోసి

నీకిచ్చే నేను...

         నిర్దాక్షిణ్యంగా వాటి రేకులను 

         ఒక్కక్కటే తుంచుతూ నీవు...

అక్షరమక్షరం కూర్చి నీకోసం

పత్రాలు వ్రాసే నేను...

         ప్రతి లేఖనూ చిన్నచిన్న ముక్కలు

         చేసి పైకెగరేసే నీవు...

నా మనో భావాల మాలికలల్లి

నీకు సమర్పించే నేను

         ఒక్క భావానికి కూడా 

         చలించని హృదయంతో నీవు...

ప్రేమ మందిరం కోసం 

చలువరాళ్ళు సేకరిస్తూ నేను 

          ప్రేమకు సమాధి కట్టేందుకు

          ఇటుకలు పేరుస్తూ నీవు...

ప్రేమ విజేతనవ్వాలనే

తపనతో నేను...

          ఈ పోటీలో గెలుపు 

          నీదేనన్న ధీమాతో నీవు...

        

నీ ప్రేమ కోసం అహరహం

ఎదురు చూపులు చూస్తూ నేను ...

          నా  ప్రేమను నీ ద్వేషాగ్నిలో 

          దగ్ధం చేస్తూ నీవు...                    @ శ్రీ  

నిజమైన నీ స్నే'హితుడు'

కిళ్ళీ బడ్డీల దగ్గర 

రోజూ నీతో సిగరెట్టు

తాగేవాడు కాదు  స్నేహితుడు

సిగరెట్టు మానేందుకు 

నికోటేక్స్  పాకెట్టు గిఫ్ట్ 

ఇచ్చేవాడే  స్నేహితుడు....

వారాంతంలో 

బారుల్లో బీరు మగ్గుతో 

చీర్స్ కొట్టేవాడు కాదు  స్నేహితుడు

మద్యం మానమని మెత్తగా  

మందలించే వాడే  స్నేహితుడు...

పేకాటలో డబ్బులోడిపోతుంటే 

అప్పిచ్చేవాడు కాదు స్నేహితుడు... 

నీకోసం ఎదురుచూసే 

పిల్లలతో , ఇల్లాలితో

ఈ సమయాన్ని గడపమంటూ 

సలహా ఇచ్చే వాడే స్నేహితుడు...

పుట్టినరోజులకీ, 

పెళ్లి రోజులకీ ఖరీదైన బహుమతులతో 

హాజరయ్యేవాడు కాదు  స్నేహితుడు...

కష్టకాలంలో 

నీ కన్నీటిని తుడుస్తూ 

నీకు నేనున్నానంటూ 

ఒదార్చేవాడే నీ  స్నేహితుడు...

చెడుమార్గాల్లో నడవమని 

ప్రోత్సహించేవాడు కాదు  స్నేహితుడు..

నీ ఆలోచనలు సన్మార్గం వైపు 

సాగేలా చూసే వాడే స్నేహితుడు...

సెల్ ఫోనులో  రోజూ నాలుగు మాటలు 

మధురంగా మాట్లాడేవాడు కాదు  స్నేహితుడు...

నువ్వు తప్పు చేస్తే  కటువుగా 

చీవాట్లు పెట్టేవాడే  స్నేహితుడు...

నిన్ను నలుగురు మోసే రోజు..

ఆ నలుగురిలో ఒకరైన వాడే నీ స్నేహితుడు...

ఆరోజు  'తన అంతిమయాత్ర'ను  సైతం 

వాయిదా వేసుకొని 

నీముందు వాలిపోయేవాడే

నిజమైన నీ స్నే'హితుడు'...

                                      @శ్రీ ...