03/12/2013

వేట


చెంగుచెంగున దూకే లేడి కూనలు.
పొంచి చూస్తున్న శార్దూలాల వాడిచూపులు.
కొమ్మలపై చిరుతల మాటు.
దుప్పులకి తలపెడుతూ  చేటు.
విషసర్పాల బుసబుసలు.
అడవి నెమళ్ళ క్రీంకారాలు.
ఘీంకరించే మత్తేభాల గుంపు ఒక వైపు.
అదను కోసం చూసే కొదమ సింహాలు మరొక వైపు.
రథ చక్రాల ధూళి కప్పేస్తోంది వనాన్ని 
గుర్రాల గిట్టల చప్పుడు ప్రతిధనిస్తోంది అడవంతా 

మొదలైంది దుష్యంతుని  మృగయా వినోదం
వాడి బాణాల ప్రయోగం...
పరుగెత్తే  మృగాలే ఆతని లక్ష్యం 
ప్రతి బాణం లక్ష్యం భేదించేదే.
ప్రతి శరం గురి తప్పనిదే..

వనమంతా కోలాహలం.
మృగాలన్నీ కకావికలం.
దారి తప్పింది  నరేంద్రుని రథం.
చేరింది కణ్వుని ఆశ్రమం.

భూపతి కళ్ళకి   అద్భుత సౌందర్యాల సందర్శనం 
అసంకల్పితంగానే చేసాయి చూపులు వందనం.
తొలిచూపులోనే ఇరువురి మనసులో  ప్రేమాంకురం.
జరగబోయే గాంధర్వ వివాహానికి అదే వేసింది బీజం.

























16/11/2013

|| కళ్యాణ తిలకం ||







బాసికం కొత్త భాష్యాలెన్నో చెప్తోంది
బాస లేని సంజ్ఞలేవో చేస్తోంది.

నుదుటి తిలకం వరుని సిగ్గుతో తిలకిస్తోంది.
కళ్యాణ ఘడియలకై వేచి చూస్తోంది.

సిగ్గుతో వాలిన కన్నులు
మనసులోని ఆనందాలను దాచే వెలుగుదొన్నెలు.

ముక్కునున్న ముక్కుపుడక శోభ.
నక్షత్రాన్ని సైతం దిక్కరిస్తాననే ధీమా 

నల్లని కురులలో చంద్రవంక

నీలాకాశంలో వెలిగే నెలవంక

సిగలో మల్లెలమాలలు
పరిణయంలో పరిమళాల గుబాళింపులు

తలవంచుకున్న ముగ్ధమోహన రూపం
వరుని మనసులో నిలిచిపోయే వెన్నెల చాపం 

జగదేకసుందరితో కళ్యాణం
వరునికి జగతిని గుప్పెట పట్టినంత సంబరం... ...@శ్రీ

13/11/2013

|| మనదనుకున్న మన మనసే (మనిషే) ||










1.ప్రేమలో పడితే

గాలిలో రెక్కలు లేకుండా తేలడమే.
మనసుని తేనెలో ముంచి తీయడమే
సంద్రంలో ఈత రాకున్నా ముందుకెడుతున్నట్లనిపించడమే

2.ప్రేమ దూరమైతే

కత్తుల వంతెనపై పాదాలు మోపినట్లుంటుంది
నిప్పుల ఉప్పెన తరుముకొస్తున్నట్లనిపిస్తుంది
రెప్పలు మూతపడక నిద్ర దూరమౌన్నట్లుంటుంది

3.దూరమైన ప్రేమను తలుస్తుంటే

దగ్గరైనా దూరమైనా ప్రేమే దైవమని నమ్మాలంటుంది
వియోగం త్వరలో తీరే ఆశ కనబడుతూ ఉంటుంది.
ప్రతి విషయం ధనాత్మకంగానే అనిపిస్తుంది.
ఎడారిలో ఒయాసిస్సుల ఉత్సవమనిపిస్తుంది
నిశీధిలో సిరివెన్నెల నాట్యం కనబడుతుంది
శిశిరంలో వసంతాల వెల్లువనిపిస్తుంది
అన్వేషిస్తున్నది త్వరలోనే దొరికిపోతుందనిపిస్తుంది

4 ప్రేమ బాధిస్తుందా?

ప్రేమకి ఆనందం పంచడమే తెలుసు
ప్రేమకి ప్రేమను అందించడమే తెలుసు
వరుసలో మనవంతు వచ్చేదాకా వేచి ఉండలేకపోవడం...
బాధకి కారణం ప్రేమే అని నిందించడం
బాధించేది మన మనసే ..మనదనుకున్న మన మనిషే... @శ్రీ 

02/11/2013

|| భామలలో భామ ...సత్యభామ ||




పదునాలుగు లోకాలలో లేని సౌందర్యనారి. 
రాజసం ఉట్టిపడే రాకుమారి
పూలకి సౌకుమార్యం నేర్పే సుకుమారి.
మాధవునికి అత్యంత ప్రియమైన దేవేరి.


భక్తిలో రుక్మిణికి తీసిపోదు
ప్రేమలో రాధకి పోటీదారు.
క్రిష్ణుని చేతిలో శృతి కావాలనుకొనే రతనాల వీణ
కన్నయ్యని కొంగున కట్టుకొని వెంటతిప్పుకున్న నెరజాణ
అలుకకే అలుకలు నేర్పిస్తుంది.
అనంగరంగంలో అ రతీదేవిని తలపిస్తుంది.

అస్త్రశస్త్ర విలువిద్యా కౌశలం ఆమెకి అదనపు బలం
అందుకే...పదారువేల ఎనమండుగురిలో సత్య స్థానం ప్రత్యేకం.

యుద్ధానికి సై అన్న సత్యభామ జగానికి చండిక
నరకుని దృష్టిలో కాళిక
కన్నయ్యకి మాత్రం కర్పూరకళిక.

నరకునిపై నిప్పులు కక్కిన కన్నులు
కన్నయ్య వైపు మధ్య మధ్య ప్రేమగా చూసే వెన్నెలదొన్నలు
విల్లెత్తిన రౌద్రరూపం
నరకునికి కాలుని పాశం.
మాధవునికి మాత్రం ధనువు పట్టిన శృంగార చాపం.

సాత్రాజితి శౌర్యం ముందు
నరకుని క్రౌర్యం తల దించుకుంది
కృష్ణునితో కలిసి లోకకంటకుని సంహారంలో
సత్యభామ తన పాత్ర విజయవంతంగా పోషించింది ...@శ్రీ

21/10/2013

|| చంద్రదర్శనం చేసే జాబిల్లి ||



నీ తలపులలో నారూపాన్నే చూస్తూ
ఆరూపం చూసే చూపులకు
సిగ్గుపడిన చెక్కిలి గులాబి రేకులను 

నీ చేతిలోనే పండాలని
తహతహలాడే గోరింటలో కలిపి
అలదుకున్న అరచేతులు
మంకెనలని పరిహసిస్తున్నాయి...కెంపులని ధిక్కరిస్తున్నాయి.

కట్టుకున్న పట్టుపావడా
పట్టు లాంటి నీ మేనుపై
కొత్తశోభను సంతరించుకొంది.
విరిబోణి అందాలను దాచలేని
తెల్ల ఓణి అవస్థ పడుతోంది.
నీ సౌందర్యనిధులకి కావలి ఉన్నట్లుగా కనబడుతోంది.

పూలబాణాల విలుకాని
చెరకువింటి నారిలా
మల్లెమాలలు తురుముకొని
బంగారు జడగంటలు మోగిస్తూ
యవ్వనాన్ని అదిలిస్తూ
నీ ఒంపులను అనుకరిస్తూ
మెలికలు తిరుగుతోంది
నేను మెచ్చిన వాలుజడ
నీలికురుల నాగమాలిక

నాప్రేమ రంగరించిన పారాణి పూతలకి
కెందామరలుగ మారాయో
పెట్టుకున్న గోరింటకు
నీ కాలి మువ్వల రాత్రి ఊసులతో జతకలిపి
మరింత ఎరుపెక్కాయో
కట్టిన పరికిణీ బంగారుజరీ తగిలి కందాయో
తెలియని నీ పాదాల సౌందర్యానికి
తూరుపు దిక్కు సిందూరం సలాములంటోంది.

మర్రిమానుకి కట్టిన పూల ఊయలదే భాగ్యం
ఏడుమల్లెలెత్తు సౌకుమార్యానికి
ఆసనమయ్యిందనే గర్వం.
తామరతూళ్ళకి పాఠాలు చెప్పే చేతులకి
ఆసరా ఇచ్చానన్న అతిశయంతో డోలనాలు చేస్తోంది.

వెన్నెలమ్మ నోము పట్టడం మొదలెట్టకుండానే
నీ మోము చూచి ఉపవాసం చాలించింది
నక్షత్రాలు నీ నవ్వులు చూసి తమ పని లేదని
వేకువలో దాగేందుకు పరుగెత్తి పోయాయి.
నీ కిలకిలలతొ శుకపికాలు మేల్కొన్నాయి.

తదియనాటి చందమామ కోసం నీవు చూస్తుంటావు
చంద్రదర్శనం చేసే జాబిల్లిని అబ్బురంగా నేను చూస్తుంటాను.    
@శ్రీ 

(ప్రముఖ చిత్రకారులు వాసు Vasu Chennupalli గారికి కృతజ్ఞతలతో...)

19/10/2013

|| కృ(క్రి)ష్ణ వేణి ||








సదాశివుని జటాజూటం జడలు విప్పి ఆడినట్లు 
ఉమాదేవి నీలి కురులు పిల్లగాలికి ఎగిరినట్లు 
మహాబలేశ్వరునికి జలకన్నియ పుట్టినట్లు

వయసొచ్చిన పడుచు అల్లరి చేస్తూ పరుగులు తీస్తునట్లు
ముంగురులను సర్దుకుంటూ వయ్యారంతో సాగుతున్నట్లు
వడివడి నడకలతో బిరబిర పరుగులతో కదిలిపోతుననట్లు
కనబడుతోంది మా కృష్ణవేణి...తెలుగు నదులకే రారాణి.

ఆనకట్టల హద్దుల మన్నించి
పిల్లకాలువల ప్రవహించి
పంట చేలను తడిపి
పట్టెడన్నం పెట్టే కృష్ణమ్మ చేతులు
అన్నపూర్ణ హస్తాలకి ప్రతిరూపాలు.

మల్లికార్జునుని పాదాలు కడుగుతూ
భ్రమరాంబిక పారాణి తాకుతూ
కనకదుర్గమ్మకు ప్రణమిల్లుతూ
నల్లమల అడవులకు అందాన్నిస్తూ
హంసలదీవి దగ్గరకు రాయంచ నడకలతో చేరుకుంటుంది
తనను ప్రేమగా గుండెల్లో దాచుకొనే సాగరుని పరిష్వంగం లోనికి... ...@శ్రీ

08/10/2013

|| మా గోదారి (1) ||

గోదావరి మీద కవితలు, ఏక వాక్య కవితలు ,మినీ కవితలు ఎన్నో ఎన్నెన్నో వచ్చాయి ఇప్పటికి.
అయినా గోదావరి లోని ప్రతి నీటి బొట్టుకి కవనం వ్రాయించగల శక్తి ఉంది. నాదైన కోణంలో కొన్ని కవితలు ఆ
జీవనదిపై వ్రాయాలని సంకల్పిస్తూ ... తల్లి గోదారికి ప్రణమిల్లుతూ .../\...@శ్రీ 








త్రయంబకేశ్వరుని జటాజూటంలోని గంగకు పోటీ వస్తూ
పార్వతీదేవి పాదాల పారాణి కడిగిన నీరులా
తొలిసంధ్య చల్లిన సిగ్గుపూలకళ్లాపికి ఎరుపెక్కినట్లుగా
అరుణుడి చురుకు చూపులకి వళ్ళంతా కందిపోయినట్లుగా
ప్రత్యూషంలోని సప్తాశ్వాల గిట్టలధూళి రాలి రంగిల్లినట్లుగా
ఎర్రబడిన తొలిపొద్దు అందాన్ని చూపే అద్దంలా
సూరీడు పంపిన కాంతులపేర్లు వేసుకొని
ఎంతో అందంగా కనిపిస్తోంది మా గోదారి.

కదిలే చేపలతో మిలమిలలాడుతూ
మత్స్యకారుల వలల చిక్కక తప్పించుకొని తోవచేసుకుంటూ
తెల్లని తెరచాపల అందాలను తిలకిస్తూ
నావికుల గీతాలకు మైమరుస్తూ
ఆ హైలెస్సలకు కదం తొక్కుతూ
వారి తాపాన్ని చల్లార్చేందుకు చల్లని తుంపర్లను చల్లుతూ
వడివడిగా కదిలిపోతుంది మా గోదారి.

సాయంసంధ్యను ప్రతిఫలిస్తూ
ఒడ్డునున్న జంటల గుసగుసలను ఓ చెవితో ఆలకిస్తూ
తీరాన్నున్న రెల్లుకొసల చక్కిలిగింతలకు మెలికలు తిరుగుతూ
అస్తాద్రి గుండెల్లో ఒదిగిపోయే సూరీడుకి వీడ్కోలు చెప్తూ
తొంగిచూసే మామను స్వాగతిస్తూ
సాగిపోతుంది మా గోదారి.

కొబ్బరాకుల వీవనలకు సేదదీరుతూ
నిశాకాంతులన్నిటినీ తానే తాగేయాలనే తపనతో
చంద్రుడినీ తారలను పట్టేసి తనలో దాచేస్తూ
నౌకావిహారాలు చేసే పడుచుజంటల చిలిపిచేష్టలకి చిన్నగా నవ్వుకుంటూ
తాను రేయంతా సాగరునితో చేసే అల్లరిని తలుచుకుంటూ
బిడియంగా కదిలిపోతుంది మా గోదారి. ...@శ్రీ 08/10/13.