రాధ 'ప్రశ్న'

'రుక్మిణి ' భక్తికి మెచ్చి ఆమెని  వరించానన్నావు....
'సత్యభామ'ను శమంతకమణితో  స్వీకరించానన్నావు..


'జాంబవతి'ని ఆమె తండ్రి  నీకు సమర్పించిన కానుక అన్నావు...
'కాళింది'ని విష్ణుప్రేమవల్ల చేపట్టానన్నావు....


'మిత్రవింద' నిన్ను  స్వయంవరంలో వరించిందన్నావు... 
'నాగ్నజితి'ని  పోటీలో దక్కించుకున్నానన్నావు ... 


'భద్ర 'నిన్ను ప్రేమతో గెలుచుకుందన్నావు...
'లక్ష్మణ'ను నీ విలువిద్యా కౌశలంతో చేజిక్కించుకున్నానన్నావు...


నాలో అందం,భక్తి, ప్రేమ...
అన్నీ ఉన్నా నన్నెందుకు పెళ్ళాడలేదని అడిగితే...
"పెళ్ళికి ఇద్దరు వ్యక్తులు కావాలి కదా!"అంటావు !!!!!.........
                                                
                                                                              @శ్రీ .

.

నీనుంచి దూరంగా

ఒక్కక్కసారి అనిపిస్తుంది 
నాలోని నీనుంచి దూరంగా పారిపోవాలని...
అదే ప్రయత్నంలో.. పరుగు మొదలెట్టాను.


వెలుతురులో, చీకటిలో...
కొండల్లో, కోనల్లో
వనాలలో, రాళ్ళల్లో, రప్పల్లో 
దుర్గమమైన దారుల్లో...

సాగిపోతోంది నా పయనం.
ఎవరూ ఊహించనంత వేగంగా...
గమ్యం లేకుండా.....
ఎవరికీ దొరకనంత దూరంగా...


అలికిడైతే వెనుదిరిగి చూసాను...

నువ్వు,
నీ నవ్వు,
నీ మనసు,
నీ ప్రేమ,
అన్నీ కనిపించాయి 
అలసి సొలసిన వదనంతో...
రక్తసిక్తమైన పాదాలతో......

భయంతో.....

మనసు పొరల్లో నిక్షిప్తమైన 

నీ జ్ఞాపకాలను తీసి వేద్దామని 

నా గుండె గదుల తలుపులు తెరుస్తుంటాను.

తెరిచిన ప్రతిసారీ,

నీ స్మృతులు....

నన్ను ప్రేమగా పలకరిస్తాయి,

నావైపు సజల నయనాలతో చూస్తాయి,

మృదువుగా నా మనసుని స్పృశిస్తాయి,

ప్రేమ కుసుమాలతో నన్ను అర్చిస్తాయి.

వెంటనే మూసేస్తాను ఆ తలుపుల్ని.

...............

నీ తీపి జ్ఞాపకాలు....

బైటికెళ్లి పోతాయనే భయంతో,

నాకు.... దూరమైపోతాయన్న దిగులుతో....

చిత్రమే కదూ!

నీ ప్రేమతో ఉండమంటావ్..

నా ప్రేమే నువ్వంటాను....

నీతో ఉండమంటావ్...

నాలోనే నువ్వున్నావంటాను....

నీ మనసులో ఉండమంటావ్....

నా మనసే నువ్వంటాను....

నీ ప్రాణంలా చూసుకుంటానంటావ్...

నా ప్రాణమే నువ్వంటాను....

నీ నవ్వుల్లో నన్నుండమంటావ్...

నా నవ్వుకి కారణం నువ్వంటాను...

నీ కోసం జీవించమంటావ్...

నా జీవితమే నువ్వంటాను....

నీలో సగం నేనంటావ్...

నాలో 'నాకు' చోటు లేదంటాను....

ఇన్ని భిన్నాభిప్రాయాలున్న

మనం కలిసి ఉండటం చిత్రమే కదూ!!!!!!!

అమరత్వం

అంధకార  బంధురమైన  రాత్రి  నేనైతే....

దివ్య దీప్తులు విరజిమ్మే కౌముది నీవు.

జ్వలిత  తప్త మరుస్థలం నేనైతే....

నవ వసంత  నందనం  నీవు.

నా నిర్జీవ జీవితాన్ని 
జీవంతం చేయడానికొచ్చిన..

సంజీవిని  నీవు.

కన్నులు మూసికూడా 

ఉజ్జ్వలమైన  నీ సౌందర్యాన్ని 

నా మనో నేత్రాల ముందు సాక్షాత్కరించుకుంటున్నాను. 

అమృతం తాగిన వాళ్ళందరూ అమరులౌతారని విన్నాను.

నీ ప్రణయ మకరందంతో నా మనసుని ఎప్పుడో తడిపి వేసావు..

మరి నీ అధరామృతాన్ని కూడా కాస్త రుచి చూపి...
నాకు  'అమరత్వాన్ని'  ప్రసాదించవూ?

                                                                                               @శ్రీ 

తలపు- తలపుకీ మధ్య

నీ తలపులతో  

మొదలవుతుంది 
నా ప్రతి ప్రభాతం....

నీ నామ జపంతో  చేస్తాను
ప్రతి రాత్రి... స్వప్నలోక ప్రవేశం.

నన్నెందుకు 
అంతగా గుర్తు చేసుకుంటావు?

నీ పనుల్లో మునిగిపోవచ్చుగా?అంటావు....

నానుంచి నీ తలపులను 
కాసేపు పక్కన పెడదామనుకుంటా..

కానీ యింతలోనే,
చెప్పింది చేసేయడమేనా?
అంటూ, చిరుకోపంతో.... 
నా మనసులోకి తొంగి చూస్తావు.

నిన్ను మర్చిపోవాలనుకొనే 

సమయంలో  

మరీ ఎక్కువ   గుర్తొస్తావ్  సుమా!

దివారాత్రాలలో ...

తొలి, మలి సంధ్యలలో ...

నా స్మృతిపథంలో మెదలడం  సహజమే...

కాని తలపు- తలపుకీ  మధ్య కూడా 
తలపుల్లోకి  వచ్చేస్తే  ఎలా???

నాలోని నీ జ్ఞాపకాలకి 
దూరంగా ఉండడం  ఎలా???

ప్రేమలేఖలు రాయటం మళ్ళీ మొదలెట్టవూ?

ప్రియా!

నీ ప్రేమలేఖ లోని అక్షరాలు

సుగంధాలు విరజిమ్మే నందనవన పారిజాతాలు,

నిశ్చలమైన నా మనోకాసారంలో 

వికసించిన  ప్రేమారవిందాలు.

పత్రంలోని భావాలు హరివిల్లు లోని సప్త వర్ణాలైతే,

అ రంగుల దారాలతో కలనేసిన చీరకట్టులో 

నీవున్నట్లే అనిపిస్తుంది ...నా కళ్ళెదుట.

పదాల వెంట పరుగులు తీసే కళ్ళకంటే,

నా మనసే వేగంగా చదువుతుంది...

నీ మనసులోని ప్రతి తలపును.

నీ లేఖలు....

మనసును కమ్ముకున్న చీకటి మేఘాలను 

చెల్లాచెదురు చేసే వెన్నెల కిరణాలు....

వలపు తాపాలను చల్లార్చే మంచు తుఫానులు....

మదిలోనికి  చొచ్చుకోనిపోయే  మదనుని  శర పరంపరలు....

అందుకే అడుగుతున్నాను..

నా మనసు మెచ్చే...

నీ మనసుకి నచ్చే...  

ప్రేమలేఖలు  రాయడం మళ్ళీ మొదలెట్టవూ?  

                                                                        @శ్రీ