13/06/2012

చావు....మిస్టరీ




ప్రతి ఆదివారం జరుగుతోంది 
అదే తంతు...
సరిగ్గా ఉదయం పదకొండయ్యేసరికి...


ఆ ఆసుపత్రి  I C U లో జరుగుతోందీ ఘటన...
ఆ  మంచం మీద పడుకున్న వారెవ్వరూ 
చావునుంచి తప్పించుకోలేక పోతున్నారు. 

ఇదేదో 'మానవాతీత శక్తి చేసే పని' అని
అందరు డాక్టర్లు అనుకున్నారు.
బైటనుంచి ప్రఖ్యాత వైద్యులని పిలిచారు...
వాళ్ళని బృందంగా చేసారు...

ఆదివారం వచ్చింది...
మంచానికి దూరంగా  చాటుగా నక్కి 
కూర్చున్నారంతా...

పరిశోధన మొదలైంది...
తొమ్మిదయింది...టెన్షన్ మొదలైంది...
పదయింది...పదిన్నర అయింది...
సరిగ్గా పదకొండు అవడానికి 
ఐదు నిముషాలు మాత్రమే ఉంది...
అందరి గుండెలు వేగంగా కొట్టుకుంటున్నాయి..
ఇంకో ఐదు నిముషాల్లో 
మరో చావు చూడాలేమోనని భయపడుతున్నారు...

ఇంతలో వచ్చింది 'ఆదివారం పార్ట్ టైం స్వీపర్' 
రాములమ్మ...
నెమ్మదిగా ఆ మంచం దగ్గరికొచ్చింది...
చేతి సంచిలోని మొబైల్ తీసింది...
చార్జర్ తీసింది...
......
......
.....
ఆ బెడ్ కి ఉన్న life support system ప్లగ్ తీసింది...
అందులో చార్జర్ పెట్టి ...కూనిరాగం తీస్తూ 
చీపురందుకుంది........  :-)




తొలకరి జల్లు



నల్లని మబ్బులు నెమ్మది నెమ్మదిగా ఆకాశాన్ని కమ్మేశాయి..
వెలుతురును  మింగేసే చీకటిలా....

కృష్ణ మేఘాలను వెంటబెట్టుకొని బయలుదేరిన శచీంద్రుని 
ఐరావతం ఘీంకారాలు,
ముందు నడిచే భేరీ ,మృదంగ ధ్వనులతో.....

ఈ ఋతువంతా మిమ్మల్ని వదలమంటూ
కరిమబ్బులని  వెంట బడుతూ,
చుట్టుకుంటున్న  విద్యుల్లతల మెరుపులతో....
  
సాయం సంధ్యలో దేవ సేనాని   మయూరం
పురి విప్పినట్లుగా...
సప్త వర్ణాల ఇంద్ర చాపం కనువిందు చేస్తుంటే...

ఈ క్షణం కోసం ఐదు ఋతువుల కాలం 
వేచి ఉన్న ధరిత్రి పులకరించేలా ,
ప్రకృతి పరవశించేలా...
వేసవి వేడి గాడ్పుల తాపానికి 
పూర్ణ విరామం యిస్తూ...
నింగి నుంచి నేలకు నీటి వంతెన వేస్తున్నట్లు 
కురిసింది
తొలకరి జల్లు.

( నిన్న సాయంత్రం కురిసిన తొలిజల్లుని చూస్తూ అల్లిన కవిత.. @శ్రీ )

11/06/2012

ముద్దాడుతున్నాయి మరి....


  

నా  పేరు 
"పవన్ ,
ఫాల్గున్, 
బాలు, 
భార్గవ్, 
మురళి "
వీటిల్లో  ఏదీ కాలేదు ఎందుకో???

నా పేరు మార్చేసుకుందామని  ఉంది .
ఎందుకంటావా ?

ఆ  పేర్లు  పలికిన ప్రతీ సారీ 
ఆ పేర్లలోని మొదటి  అక్షరాలు 
నీ  పెదవులను  ముద్దాడుతున్నాయి మరి...


..............
.........
............
..........

(కవిత చదివిన ప్రతి వారూ ఒక్కసారి ఈ పేర్లు పలికి చూస్తారు)
:-)....:-).....:-).......:-) :-)....:-).....:-).......:-):-)....:-).....:-).......:-)



08/06/2012

నా వశంలో లేని 'నా మనసు'

చీకటి తెరలను పటాపంచలు చేస్తూ
తీవ్ర గతితో  ధరిత్రిని తాకేందుకు తొందరపడే 
భానుని తొలి కిరణంలా....

రెప్పలు తెరిచి ఆకాశం వంక ఆశగా చూసే 
ముత్యపు చిప్పలో పడి ముత్యమయ్యేందుకు
తపన పడే  స్వాతి చినుకులా...

చీకటైతే చాలు ముకుళిత పత్రాల కలువని తాకి,
పులకింప చేసి, వికసింప చేసేందుకు
వేగిరపడే వెన్నెలసోనలా...


తీరాన్ని తాకాలనే తొందరలో  వడి వడిగా పరుగులెత్తే 
పున్నమి రాత్రి  పోటెక్కిన 
సాగర తరంగంలా ......

'నీ రాక ' కోసమే ఎదురు చూస్తోంది  
నా వశంలో లేని 'నా మనసు',
నీవే కావాలని మారాము చేస్తున్న 'నా అల్లరి వయసు'.

03/06/2012

"నా ఏకాంతం......అత్యంత స్పష్టంగా"






నిను  చూడాలని ఉన్నప్పుడు 
కనులు మూసి.....నీ రూపాన్ని తలచుకుంటూ..
నీతో గడిపిన వెన్నెల రాత్రులు గుర్తు చేసుకుంటూ...
నీతో ఉన్నప్పటి మధుర క్షణాలను
మళ్ళీ మళ్ళీ చూడాలనుకుంటూ.... 
అలా స్వప్నాల  లోనికి మెల్లగా జారుకుంటాను.... 

నీ ప్రణయ పరిమళాన్ని చూస్తాను...
నీ స్నేహసౌరభాన్నీ  చూస్తాను....
ఇంకా ఎన్నో.......కంటికి కనిపించని భావాలు... 
అనుభూతుల ద్వారా మాత్రమే తెలుసుకోనేవి..
ఒకదాని వెనుక మరొకటి...
చలనచిత్రం లోని దృశ్యాల్లా కదులుతూ ఉంటాయి మెల్లగా...

నీ రూపం మాత్రం అస్పష్టంగా కనిపిస్తూ ఉంటుంది...
మంచు  తెరల చాటు ముగ్ధ కుసుమంలా...
మేఘ మాలికల చాటు చంద్రబింబంలా...

కనులు తెరిస్తే స్వప్నం చెదిరి పోతుందేమోనని 
భయపడుతూనే....
నిన్ను చూడాలనే తపనతో
కనులు తెరిచి చూస్తాను.....

నా ఎదురుగా నను వెక్కిరిస్తూ కనిపిస్తుంది  
"నా ఏకాంతం......అత్యంత  స్పష్టంగా" ..... 

31/05/2012

నీకోసం.......


అన్ని కవితలు వ్రాస్తున్తావు...
నా గురించి ఓ మంచి కవిత అల్లగలవా?
అంటూ సవాల్ చేస్తే, 
ద్యూతానికి పిలిస్తే రానని 
చెప్పలేని ధర్మరాజులా....
సవాల్ స్వీకరించి 
కలం కదపడం మొదలు పెట్టాను....

లేనివి ఊహించి 
అతిశయోక్తి  అలంకారాలు జోడించి...
నా 'ఊహా సుందరి' గురించి 
ఏదో వ్రాసేయడం అలవాటయిపోయింది..

ఇప్పుడు ఎదురుగా ఉన్న వాస్తవం గురించి వ్రాయాలంటే 
బెదురుగా ఉంది...కలం వణుకుతోంది...
భయపడుతున్నానని అనుకుంటున్నావా???
నీ రూపం,
నీ ప్రేమ,
నీ స్నేహం,
అన్నిటి గురించి వ్రాయాలంటే...
నాకు ఉన్న భాషా పరిజ్ఞానం
చాలదేమోనని భయం...
పదకోశాన్ని శోధించినా 
నాకు కావాల్సిన పదాలు దొరకవేమోనని చింత...

అయినా ప్రయత్నిస్తాను... 
నీ సౌందర్యాలాపన  చేయలేమని
రాగాలు సైతం మూగబోయాయి. 

నీ రాజీవ నేత్రాలను వర్ణింపలేమని
పదాలన్నీ సిగ్గుతో నేలచూపులు చూస్తున్నాయి.

నీ స్నేహ మాధుర్యానికి  
మకరందాలు సాటి రావని 
మళ్ళీ విరుల లోతుల్లోకి దారి చేసుకున్నాయి...

నీ ప్రేమామృతానికి 
క్షీరసాగర జనిత సుధలు సైతం పోటీకి రాలేమని
మరల శ్వేతసాగరగర్భం లోనికి
తిరిగి వెళ్లిపోయాయి...

నేను... నీకు దొరికిన 'కానుక'
అని నువ్వు అంటుంటావు గానీ 
నీవు... నాకు దొరికిన 'వరం' 
అని నేనంటాను...

ఏమిటో! మంచి పదాలు 
దొరికినట్లే దొరికి మాయమైపోతుంటే,
అందమైన భావాలు తడబడిపోతుంటే... 
ఏమని వ్రాయను?
నీకు తగిన పదాలు నా కలానికి అందినపుడు 
కాస్తంత అందంగా వ్రాసే ప్రయత్నం మళ్ళీ చేస్తాను ప్రియా!!!...                           @శ్రీ 

29/05/2012

అమ్మా...నీకోసం...


నవమాసాలు మోసి ఉత్కృష్టమైన 
 మానవ జన్మనిచ్చిన నీవు...
 వెండి గిన్నెలోని పప్పుబువ్వను ప్రేమగా 
 గోరుముద్దలు చేసి తినిపించిన నీవు...









పిడుగుపాటుకి ఉలిక్కిపడితే
అక్కున చేర్చుకొని అర్జునా! ఫల్గునా! అనే నీవు...
అలారం కొట్టక  ముందే 
కాఫీ కప్పుతో నన్ను నిద్రలేపే నీవు...



                                                 
వేసవి వేడిలో నీవు మేల్కొని 
నన్ను నిద్రబుచ్చుతూ విసనకర్ర వేసే నీవు...
చలి కాలపు రాత్రులలో మాటిమాటికీ 
కంబళి సరిగా కప్పే నీవు...





పరీక్షలకి చదువుతున్నపుడు 
పెరుగన్నపు ముద్దతో నీవు...
క్లాసులో ఫస్టు వచ్చినపుడు 
పాయసపు పాత్రతో గుమ్మం లోనే ఎదురయ్యే నీవు...



                                       


నాకు విష జ్వరమొచ్చినపుడు  
నాతో బాటు పథ్యం చేసిన నీవు...
నాన్న కొట్టిన దెబ్బలకి
వెన్న పూస్తూ ఓదార్చే నీవు.....






ఇంత వయసు వచ్చినా,
కాస్త నలతగా ఉందంటే చాలు
గంటకోసారి దిష్టి తీసే నీవు...






ఈరోజు నీవు నా చెంత లేకున్నా
నీ ప్రేమ, మమత ,క్షమ 
అన్నీ నాకు రక్షగా ఉన్నాయి...




ఉదయం లేచినపుడు... నా ఎదురుగా...
రోజంతా నా నీడలో ...
రాత్రి నిదురించేటపుడు... స్వప్నంలో...
కనిపిస్తూనే ఉంది కమ్మని మా 'అమ్మ జ్ఞాపకం'




(ప్రాణం కంటే మిన్నగా పెంచిన అమ్మమ్మకు,
గత సంవత్సరం ప్రాణాంతకపు వ్యాధికి బలి అయిపోయిన మా అమ్మకు,
ప్రేమతో...)