అమితానందం

విరిసినమల్లెలు నీ నీలికురులకు అందం...

విడిన కొప్పు నా ముఖాన్ని కప్పితే ఆనందం...

నల్లని కాటుక నీ వాలు కన్నులకు అందం...

ఆ  చూపుల గాలానికి నా మనసు చిక్కుకుంటే ఆనందం...

ఎర్ర గులాబి రంగు నీ పెదవులకు  అందం...

ఆ పెదవులు పదే పదే నా నామమే స్మరిస్తే  ఆనందం...

నల్లని అంచు నీ తెల్లని చీరెకు అందం....

ఆ కొంగున ముడిపడి నీతో ఉంటే ఆనందం...

నున్నని  బుగ్గల ఎర్రని సిగ్గుల కెంపులు  నీకు అందం...

ఆ సిగ్గుల మొగ్గలు నా చెక్కిలిపై విచ్చుకుంటే ఆనందం...

తెల్లని పట్టీలు నీ అందాల పాదాలకు అందం...

వాటి మువ్వల సవ్వడులు  నా చెవులకు ఆనందం...

నందన వనమున సైతం...అందని 'అందం' నీ 'అందం'...

ఆ అందము పొందిన డెందము పొందెను

అమితానందం....@శ్రీ 

పొరలు కరగవెందుకో???

బస్సు స్టాపుల్లో...

ఆడపిల్లల మందహాసాలు చూస్తూ

బైకులు ఆపి లిఫ్ట్ కావాలా?

అంటూ అడిగే యువకులకు 

వృద్ధులు చూపే చేతులు చూసి కూడా 

ఆగరెందుకో?...

సిటీ బస్సుల్లో... 

వనితల నడుము  ముడుతలు 

చూసి తాము కూర్చున్న చోటు 

త్యాగం చేసే అపర కర్ణులకు...

ఆ పక్కనే నిలుచున్న వృద్ధుల 

ముఖం మీది ముడుతలు కనపడవెందుకో?...

తమ అందాలకు కొత్త కొత్త మెరుగులు దిద్దుకోనేందుకు 

వేలకు వేలు ఖర్చు చేసే ఆడువారు

వృద్ధులైన  తమ అత్త మామలు 

తినే పట్టెడన్నం ఖర్చు లెక్కలు వ్రాస్తారెందుకో?...

భార్య చీర కొంగు రెపరెపలకు పరవశిస్తూ...

ఆ కొంగుముడికి బందీలయ్యే వారికి 

తమ తల్లి ముతక చీర చిరుగులు కనిపించవెందుకో?...

వృద్ధులైన తల్లిదండ్రులకు వచ్చే 

పెన్షన్లు దోచుకొనే చేయి...

వారి అనారోగ్యానికి మందులు కొనాల్సి వచ్చినపుడు 

ముందుకు రాదెందుకో?...

ఆదాయపు పన్నులో రాయితీ కోసం

వృద్ధాశ్రమాలకు దానాలు చేసే మహాదాతలు 

వారి తల్లిదండ్రులను కూడా 

ఆ ఆశ్రమాలకు దానం చేసేస్తూ ఉంటారు ఎందుకో?...

వృద్ధాప్యం తప్పదనీ...

మనలను కూడా ఆ శాపం వీడదనీ 

తెలిసి కూడా వర్తమానాన్ని చూడనివ్వని 

ఆ కళ్ళముందు కమ్ముకున్న పొరలు కరగవెందుకో???...... @శ్రీ 

వాస్తవాన్ని గ్రహించని మానవజాతి

చేపను తింటే  గుండెకు మంచిదని...

పావురం  రక్తం పక్షవాతానికి మందు అని...

కుందేలు మాంసం సంతానోత్పత్తికి ఉత్ప్రేరకమనీ...

మొసలి చర్మం డబ్బు దాచేందుకు అనీ...

పాము చర్మం నడుమును  చుట్టేందుకు అనీ...

ఏనుగు దంతం షోకేసులకి శోభనిస్తుందనీ...

లేడి కొమ్ము గుమ్మానికి అలంకారమనీ...

పులితోలు గోడకి అందమనీ...

ఔషధ విలువలున్నాయని తిమింగలాలని వేటాడి చంపేస్తూ 

నక్షత్రాల తాబేటి చిప్పల్ని డ్రాయింగు రూముల్లో అలంకరిస్తూ

ఇలా అన్ని జీవుల్నీ చంపుకుంటూ,

అన్నిటినీ నిర్దాక్షిణ్యంగా కబళిస్తూ,

అన్నీ పోయినా, నేను మాత్రం ఉంటాననే భ్రమలో 

బతుకుతోంది వాస్తవాన్ని గ్రహించని మానవజాతి...  @శ్రీ

నా పంచప్రాణాలకు శ్వాసవు నీవే

నీ  కాలి మువ్వల సవ్వడి  చాలు...

            నా మనసు సరిగమలు పలికేందుకు...

నీ కనుచూపుల దివ్వెలు చాలు

            నా మది వాకిలిని వెలుగుతో నింపేందుకు...

నీ చిరునవ్వుల విరిజల్లులు చాలు...

           చిరుకవితల మాలలు  అల్లేందుకు...

నీ పసందైన పలకరింపులు చాలు...

         ప్రణయ  ప్రబంధాలు వ్రాసేందుకు....

నీ తేనెలూరే మాటలు చాలు...

           నీ కోసం తేటగీతులు వ్రాసేందుకు...

నీ గాజుల గలగలల మ్రోత చాలు...

           నీకై గానలహరి పాడేందుకు...

నీవు ప్రేమించే ప్రేమ చాలు...

          ఆ ప్రేమను నేను ప్రేమించేందుకు...

'నీ ప్రేమను  నేనే' అనే నీ మాట  ఒక్కటి  చాలు...

          'నా పంచప్రాణాలకు  శ్వాసవు నీవే' అనేందుకు...  @శ్రీ 

           

ఆగంతకుని సంసారం...

ఇది ఓ 3 దశకాల క్రిందటి మాట...

మీతో పంచుకుంటున్నా ఈ పూట...

నాన్నతో ఓ  ఆగంతకుని పరిచయం...

అయింది ఆయనకు అతనిలో ఏదో  ప్రియం...

వెంటనే చేసారు ఆహ్వానం...

మా ఇంట్లోనే పెట్టించాము మకాం...

అమ్మ నాన్న చెప్పేవారు మంచి చెడుల మధ్య భేదం...

ఆగంతకునిదంతా  వేరే మార్గం...

ఆకట్టుకోవడం అతని నైజం....

సాహసాలు..కథలు...కావ్యాలు...హాస్యాలు అతని సొంతం..

అవి చెప్పడంలోనూ అందె వేసిన హస్తం...

ఒకోసారి నవ్విస్తాడు..ఒకోసారి ఏడ్పిస్తాడు..

మాటలాపడు...నిద్రపోడు...

నా మీదే  అమ్మ నాన్నల  ప్రతాపం...

చూస్తూనే ఉన్నా... అతనిపై  ఇవేవీ చెల్లకపోవడం...

ఇంటికి ఎవర్నీ రానిచ్చేవాడు కాడు,

వచ్చినవాళ్ళతో సరిగా మాట్లాడనిచ్చేవాడు కాడు,

మమ్మల్ని ఎక్కడికీ కదలనిచ్చేవాడు కాడు.

అయినా నాన్న అతన్ని ఏమి అనేవారు కాదు...

మద్యం అపుడపుడు తాగమని ప్రోత్సహించేవాడు...

సిగరెట్లు బాగుంటాయని చెప్పేవాడు...

అశ్లీలమైనవి కూడా బాహాటంగా చర్చించడం మొదలెట్టాడు...

మామీద నెమ్మదిగా అతని ప్రభావం పడింది...

స్నేహితులు ఇంటికి రావడం తగ్గింది...

బంధువులు రావడం కూడా తగ్గింది...

చాలా కాలం గడిచిపోయింది...

మాపై అతని మాటల ప్రభావం తగ్గిపోయింది...

అతని పలకరింపులు వినడం కూడా మానేసాం...

ఓ మూలన అతనికి స్థలం కేటాయించాం...

మేమతన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నాం...

అయినా పెళ్లి చేసుకున్నాడు...పిల్లల్ని కన్నాడు...

వాళ్ళని మామీద వదిలేసాడు....

తాను మాత్రం నిశ్చింతగా నిద్ర పోతున్నాడు....  :-) ... :-)

 (ఈ 'టపా'కి నా మిత్రుడు ఫార్వర్డ్  చేసి పంపిన ఓ ఇంగ్లీష్ మెయిల్ ఆధారం)

వేరే చెప్పాలా ప్రియా?

నా చంద్రవదన 

వదనాన్ని 

ప్రతిబింబిస్తోంది 

నీలాకాశపు

చుక్కల నిలువుటద్దం .

చందమామ 

అసూయతో కందిపోతోంది 

తానుండగా 

మరో చందమామ

చుట్టూ భూమి తిరుగుతోందని... 

వెన్నెల విస్తుపోతోంది 

నా వన్నెలు 

ఈ  వన్నెల 

విసనకర్ర ముందు

కానరావటం లేదని...

నీ యవ్వనపు నదీ ప్రవాహంతో 

కలిసేందుకు సాగరమే 
కదిలి ముందుకొస్తోంది 
నీ పాదాలు 
అలల నురుగుతో 
కడుగుతూ 
స్వాగతించేందుకు... 

అంతటి వాళ్ళే 

నీ సౌందర్యానికి దాసోహమంటే....

ఇక నా మాట వేరే చెప్పాలా ప్రియా?...   @శ్రీ 

వారికెందుకు తెలియదంటావ్???

నీ కళ్లెప్పుడూ 

కలువరేకులతో

పోట్లాడుతూనే ఉంటాయి...

నీ చెవులెప్పుడూ 

శ్రీకారంతో

తగువులాడుతూనే  ఉంటాయి...

నీ గొంతు ఎప్పుడూ 
కోకిల పాటను
పరిహాసం చేస్తూనే ఉంటుంది...

నీ కనుబొమలెప్పుడూ

మదనుని  వింటిని 

వెక్కిరిస్తూనే ఉంటాయి...

నీ చూపులెప్పుడూ 
పూల బాణాలకు ధీటుగా 
బదులిస్తూనే ఉంటాయి...

నీ ఎర్రని పెదవులెప్పుడూ...

గులాబీ రేకులను

ఈసడిస్తూనే ఉంటాయి...

నీ మెడ ఎప్పుడూ

శంఖంతో 

పోరు పెట్టుకుంటూనే ఉంటుంది...

నీ  చేతులు 

తెల్లని తామరలని 

ఎదిరిస్తూ...

కాళ్ళని

కెందామరలతో కయ్యానికి 

కాలుదువ్వమంటూ  
ఉసిగొలుపుతూనే  ఉంటాయి...

అంతా 'నిన్ను' 'జగడాలమారి' 
అనుకుంటారు గానీ...

'సజాతి  ధ్రువాలు '

వికర్షించుకుంటాయని

వారికెందుకు తెలియదంటావ్???...@శ్రీ 

( చిత్రకారునికి కృతఙ్ఞతలు @శ్రీ )