నిన్ను మాత్రమే ప్రేమిస్తున్నానని...

నిన్ను చూస్తూ..

నీ మాటలు వింటూ...

నీ కనురెప్పల చప్పుళ్ళు కంటూ...

వెల కట్టలేని లేని నీ చిరునవ్వులని

నా ఆరాధనల్తో కొంటూ...

బుగ్గల్లోని  సిగ్గులు గమనిస్తూ...

సొట్టల్లో అందాలకి మైమరుస్తూ

మొన్న చెప్పాల్సింది నిన్న చెప్పక.. 

నిన్న అనుకున్నది ఈ రోజు చెప్పలేక...

సాహసం చేయలేక...

మనసు ముడి విప్పలేక...

మనసుచేసే గొడవ ఆపలేక 

మనసు మాట మెదడుకి చేరనివ్వక...

స్నేహం చెడుతుందేమోనని ఆలోచించక...

నీకళ్ళనుంచి  కురిసేవి నిప్పులా?

వెన్నెల చినుకులా? అని భయపడక...

అసంకల్పితంగానే సంకల్పిస్తూ...

గుండెలోని ప్రేమాణువును పేల్చేస్తూ...

ఆ విస్ఫోటనంలో నేను జ్వలిస్తూ...

ఆ సెగలలో నేను తపిస్తూ...

ఆ ధూమంలో నేను ఉక్కిరిబిక్కిరౌతూ...

మనసులో అనాలనుకున్నది జపిస్తూ...

పాదరసంలా జారిపోతున్న కాలాన్ని 

ఒక్క క్షణం ఆపేస్తూ...

చెప్పేసా....

మనసులోని మాట...

తేటి నెలవుల మూట...

దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా...

దిశలు ప్రతిధ్వనించేలా..

వినే జనం ఉలిక్కిపడేలా...

నేను... నిన్ను.....

కాదు... నేను నిన్నే...

కాదు కాదు...

నిన్ను మాత్రమే ప్రేమిస్తున్నానని.....@శ్రీ 

సహ జీవనం

సహ జీవనం....

ఎంత అందమైన పేరు?

జీవితంలో 

నీకోసం నీ పెద్దలు వెదికి

లేదంటే నీకు తగిన

 సోల్ మేట్ లభించి 

వేద మంత్రాల మధ్య (ఎవరి మతానికి  వారు అన్వయించుకోవచ్చు...)

సప్తపది సాక్షిగా 

ఓ తరాన్ని సృష్టించేందుకు 

చేసేది సహజీవనం

ఒకరి మీద ఒకరికి నమ్మకం

భిన్నాభి ప్రాయాల్లో ఏకాభిప్రాయాలు...

ఒకరికొకరు కావాలనుకొని..

ఒకరిని విడచి మరొకరు 

బ్రతకలేమనుకొని...

ఆడంబర వివాహాలకి దూరంగా...

కుల మతాలకు అతీతంగా...

ఒకరిని కోసం  మరొకరు...

ఓ జీవితకాలం 

కలిసి జీవించడాన్ని కూడా 

సహజీవనం అనొచ్చేమో!....

ఆరు నెలలకి మగడిని మార్చి...

ఏడాదికి సహచరిని మార్చి...

సహజీవనం పేరుతొ చేసేది 

సహజీవనమా?

చట్టబద్ధమైన వ్యభిచారమా?

వయసు వేడిలో

యవ్వనపు జోరులో...

ఉడుకు రక్తానికి ఎదో కావాలనే తపనతో 

కొత్త రుచులకి అలవాటు పడుతూ...

పూటకో బట్ట మార్చినంత 

సులువుగా 

భాగస్వాములను మార్చేస్తూ

సహజీవనంలో కొత్తదన్నాన్ని 

వెతుక్కునే ప్రయత్నం 

చేస్తోంది నవతరం...

దానికి వత్తాసు పలుకుతోంది 

ఆధునిక పంథాను 

అనుసరిస్తున్నామనుకొనే 

ఆడ/మగ బుద్ధి జీవుల సమూహాలు...

పవిత్రమైన 

వైవాహిక వ్యవస్థకి జన్మనిచ్చిన చోటే...

ఒక పటిష్టమైన బంధం లేని 

సహ జీవనమని చెప్పే 

విషసంస్కృతి 

తన విషపు చుక్కలు 

స్వచ్చమైన సమాజంలో 

వెదజల్లుతోంది...

ఈ రోజు దాకా నీతో ఉన్న 

సహచరుడు 

రేపటి నుంచి 

నీ చెల్లితో సహజీవనం

చేస్తాననే మాట 

అశనీ పాతంలా 

నిన్ను తాకినపుడు...

నీతో మొహం మొత్తింది 

నీ తమ్ముడే నాకు సరిజోడీ 

అని నీ భాగస్వామి 

నీతో చెప్పినపుడు....

నాన్నా!

ఇదిగో నీ ఆరో కోడలు...

అంటూ నీ కొడుకు ..

అమ్మా!

ఇదిగో 

నీ  అల్లుళ్ళ సంఖ్య

తొమ్మిదికి చేరింది 

అంటూ నీ కూతురు...

అన్నపుడు 

తెలుస్తుంది 

'సహజీవనం' అనేది 

ఎంత భయంకరమైనదో?...

పిల్లలు పుడితే 

తండ్రి ఎవరో తెలియని పరిస్థితి...

అమ్మతో ఉండాలో 

అమ్మ ..'నాన్న' అని చెప్పిన 

నాన్నతో ఉండాలో తెలియని అనిశ్చితి...

ఫాదర్స్ నేమ్ అంటే...అందరివీ వ్రాయాలా ?

అంటూ అమాయకంగా 

అడిగే పిల్లల్ని ఒక్క సారి మనో చిత్రంలో 

ఊహించుకుంటేనే భయంకరంగా ఉండే 

సహజీవనం అందమైనదా?....

ఎప్పుడు తెగిపోతుందో?

ఎన్నాళ్ళుంటుందో?

తెలియని బంధం 

సహజీవనమనిపించు కుంటుందా?...

అందమైన కలగా కనిపించే 

దుస్వప్నాల జగత్తులోకి 

ప్రవేశం ఎందుకు?...

పూల బాటలా కనిపించే...

అగ్నికణాల... కత్తుల దారిలో 

అడుగు మోపే దుస్సాహసం ఎందుకు?... @ శ్రీ 

అంబరాన జాబిలి

నీలి అంబరం

అంబరాన జాబిలి

జాబిలితో వెన్నెల

వెన్నెలలో నీవు

నీతో నేను...

నేను చూసే చూపులు

చూపులలో ఆరాధనలు

ఆరాధనలో ఆత్మీయతలు

ఆత్మీయతలో దగ్గరతనాలు

దగ్గరతనంలో పెరిగిన చనువులు

చనువుల్లో ముందడుగులు

అడుగులే సప్తపదులు

సప్తపదులలో జీవన సంగీతాలు

సంగీతంలో సరాగాలు...

సరాగాల్లో సరసాలు

సరసాలలో నీ సిగ్గులు...

సిగ్గులతో ఎరుపెక్కిన బుగ్గలు

బుగ్గలని తాకే నా వేళ్ళు

వేళ్ళు తుంచే మొగ్గలు...

మొగ్గలతోనే మాలలు...

మాలలే మన శయ్యకి పరదాలు...

పరదాలలోనే శృంగారాలు

శృంగారంలో వణికే అధరాలు 

అధరాల్లో తోణికే సుధలు...

సుధాల్ని గ్రోలే పెదవులు...

పెదవుల్లోని ఎరుపులు

ఎరుపుని దొంగిలించే కలువలు

కలువలను తాకే వెన్నెలతీగలు

వెన్నెల తీగలనల్లుకునే నిండుచంద్రుడు

నిండు చంద్రునికి ఆధారం.......నీలి అంబరం....   @శ్రీ 28/11/2012

దుఃఖం

దుఃఖం... నిన్ను  దాచాలంటే 

అందరికీ సాధ్యం కాదని తెలుసు...

పెల్లుబికే ఉప్పెనను రెండుకళ్ళలో

దాచటం అంటే మాటలా?

బిందువులో సింధువును 

చూపడం సులువే గానీ 

గుప్పెడంత గుండెలోని శోకాన్ని 

ఆల్చిప్పలాంటి ఆ కళ్ళలో దాచటం ఎంత కష్టం?

ఆనందబాష్పాలు చిందిస్తే 

బుగ్గల మీద జారిన 

కన్నీటి  చుక్కలు సైతం 

వెండి తళుకులతో మెరుస్తూ 

ఆనందాన్ని ప్రతిఫలిస్తాయి...

కాంతిని విఫలం (వక్రీభవించి) చేసి 

సప్తవర్ణాలను వెదజల్లుతాయి.

వేదనతో, ఆవేదనతో 

ఆ కళ్ళు వర్షించే 

ఆమ్లధారల  ధాటికి

లేత గులాబి బుగ్గలపై  

ఎప్పటికీ మిగిలిపోయే 

చారికలుగా  నిలిచిపోతాయి...

ముఖాన్ని...

కృత్రిమముఖంలో 

దాచేసుకున్నా 

ఆ ముఖం పైన కూడా 

నీ అవశేషాలు 

స్పష్టంగా కనిపిస్తూనే ఉంటాయి...

మనస్సంద్రంలో 

నిలువెత్తు కెరటాలతో ఎగసిపడే 

దుఖాన్ని వర్షించాలంటే 

వేయి కళ్ళు కావాల్సిందే...

వేలనదులై పారాల్సిందే...

నిన్ను నా చిరునవ్వులో 

దాచే ప్రయత్నం చేస్తూనే ఉన్నా,

ఆ చిరునవ్వునే కన్నీరు కార్పించే శక్తి 

నీకు ఎవరిచ్చారో?

                                                           

అపురూపం నీ చెలిమి...

నేస్తం...

నీతో స్నేహమంటే...

ఏమిటో చెప్పనా?..

అందరిలాగే నాలుగు 

అందమైన పదాలు జోడించి 

అంత...ఇంత...అంటూ 

పోగిడేస్తావ్...అంతేగా!

అంటూ పెదవివిరుస్తావు...

ఎలా చెప్పేది?

ఎప్పటినుంచో 

వెదుకుతున్న 

ఆత్మీయతల నిధి 

ఇప్పటికి దొరికిందని.

అనురాగాల సన్నిధి 

నేటికి దొరికిందని...

భావ సారూప్యం

ఉన్న నేస్తం దొరకటం

నింగినున్న జాబిలి 

ఒక్క సారి దోసిలిలో పడినంత 

చల్లని అనుభూతినిస్తుందని 

ఇప్పటిదాకా తెలియదు సుమా!...

స్నేహం చేయడం 

ఎంతో సులువు.

అది నిలుపుకోవటం

చాలా కష్టమంటూ 

వ్రాసిన సూక్తులు ఎందుకో నచ్చావు నాకు.

అమలిన స్నేహాన్ని కష్టపడి 

వెతుక్కోగలిగితే 

ఆ స్నేహం నిలుపుకోవడం 

ఎంత సులభమో  అనిపిస్తుంది.

ఎన్ని  గనులు వెదికానో తెలుసా...

నాకు కావలసిన 

వరాల వజ్రాన్ని

పట్టేందుకు.

ఎన్ని వనాలుతిరిగానో 

నెయ్యాల నేమలీకను 

సాధించేందుకు...

శుక్లపక్ష పాడ్యమినాడు

మసక వెలుతురులా 

కనిపిస్తూ... 

దినదిన ప్రవర్ధమానమౌతూ 

నిండు పున్నమి నాటికి 

కోటిదివ్వెల కాంతులతో 

వేలతారల వెలుగులా 

శ్వేతప్రభలతో వెలిగే 

వెండివెన్నెలలా 

ఎప్పటికీ వన్నె తగ్గనిదై ఉండాలి 

మన స్నేహం.

ప్రాతఃకాలపు నీడలా 

ఉండకూడదు

మన స్నేహం...

అపరాహ్నపు ఎండలో... 

బిందువు నుంచి క్రమక్రమంగా 

పెరుగుతూ మనకంటే ఎత్తుగా ఎదిగి పోతూ 

అనంతంగా పెరిగిపోతూ... 

నిశీధిలో కలిసి కరిగిపోయే 

నీడలా ఉండాలి మన స్నేహం.

రెండు స్వార్థపూరితమైన 

మనసుల మధ్య స్నేహం 

కలకాలం నిలవదు...

నీ బాధ నాకన్నీరవ్వాలనే స్వార్థం నాది...

నా సంతోషంలో నీ కంట పన్నీరొలకాలనే స్వార్థం నీది...

ఇలాంటి స్వార్థాల స్నేహం మాత్రం కలకాలం నిలవాలి సుమా!...@శ్రీ