దూరమౌదామనే... దగ్గరయ్యావని......

                              

మసక చీకటిలో 
మెరిసే విద్యుల్లతలా  కనిపిస్తావు 

దరి చేరే లోగా 
మెరుపు వేగంతో మాయమౌతావు  

మంచుతెరల వెనుక...

స్నిగ్ధ కుసుమంలా కనిపిస్తుంటావు

అనావరణం చేసేలోగా 

శీతలబాష్పంలా కరిగిపోతుంటావు 

దగ్గరకొచ్చినట్లే .వచ్చి

చేతికి చిక్కినట్లే చిక్కి....

ఎక్కడెక్కడికో వెళ్లి పోతుంటావు...

ప్రేమ రాహిత్యంతో 
ఎంత కాలమీ ఎదురు చూపులు?

నను ఏడిపించడానికే 
చేస్తున్నావనుకున్నాను.
సరదాకి ఆడే  
దోబూచులాటలనుకున్నాను 

ఇపుడిపుడే తెలుస్తోంది....
నువ్వు నాకు దూరమౌదామనే...
దగ్గరయ్యావని......                     

శృంగారార్చన???

                                 

                                         (నేను చేసిన ఈ వీడియో తిలకించండి.)

                                            
ఆసనం ఎందుకు?

    క్రీడాపర్వతం ఉండగా...

అర్ఘ్య పాద్యాలెందుకు?

    ఎదురుగా యమున ఉందిగా...

ధ్యానం వేరే యెందుకు?..

   ఎపుడూ నీ ధ్యానమేగా...

పుష్పం కావలెనా?

    నీ హృదయ కుసుమం ఉందిగా...

పత్రం ఎందుకు?

    శతపత్ర దళ నేత్రాలుండగా...

స్నానమెందుకు?

   నీ వలపుల జల్లు ఉందిగా...

అక్షతలెందుకు?

   క్షతం కాని నీ ప్రేమ ఉండగా...

చామరమెందుకు?

   నీ నీలి కురుల వింజామర ఉందిగా...

మధుర  గీతాలు వద్దు.. 

   నీ మాటల సంగీతాలే చాలు...

అగరు పొగలు వద్దు..

   విరహపు సెగలే చాలు... 

శ్రీ చందనాలు వద్దు...

   నీ మేని పరిమళమే  చాలు 

 పంచామృతాలు వద్దు...

   నీ  పెదవుల మధువులు చాలు...

నైవేద్యం వద్దు...

   నీ సాన్నిధ్యం చాలు...

ఘంటారావాలు వద్దు...

   నీ కాలి అందెల సవ్వడులే చాలు...

మంగళ తూర్యారావాలు వద్దు...

   నీ రతనాల మొలనూలు తాళమే మేలు..

నీరాజనం వద్దు... 

  నా రాధ హా'రతులు' చాలు......

స్వస్తి వాచకం వద్దు...
  క్రియల పునరావృతమే నీ మాధవునికి ముద్దు...

( శ్రీ కృష్ణాష్టమి సందర్భంగా...అష్టమి నాటి జన్ముడు,

అష్ట భామల నాథుడు...అష్టైశ్వర్య ప్రదాత....అయిన 

ఆ దేవదేవునికి నేను అర్పించుకొనే అష్ట కవితా సుమార్పణంలో 

సహకరించి  ప్రోత్సహించిన బ్లాగ్ మిత్రులకి కృతఙ్ఞతలు సమర్పిస్తూ..

అందరినీ చల్లగా చూడాలని ప్రార్థిస్తూ...

ఈ కవితాసుమాంజలిని శృంగారమూర్తులైన రాధాకృష్ణులకు

నీరాజనంగా సమర్పించుకుంటున్న ' శ్రీ ' )

రాధా మోహనం

నా ఎదుట నీవున్నట్లు

నా ఎదలో నీవు కదిలినట్లు

నీతో నేను నడిచినట్లు

నీ నీడలో నేను  కలిసినట్లు

నీ పిలుపు మంజీరనాదమై మ్రోగినట్లు....

నీ మురళీరవం నా చెవికి సోకినట్లు

నా ఒడిని నీవు చేరినట్లు..
నా కలలో నీవు కరిగినట్లు...

నా శ్వాస వేగమైనట్లు...

నా పరువం నాకే భారమైనట్లు....

పారిజాతాలు గడ్డిపూలైనట్లు...

గరిక పానుపు ముళ్ళ పానుపైనట్లు...

బృందావనం కంటకవనమైనట్లు...

చంద్రుడే మండినట్లు..చీకటే నవ్వినట్లు....

అష్ట భార్యలు నిన్ను చుట్టుముట్టినట్లు...

గోపికలంతా నీ చెంత ఉన్నట్లు...

నన్నసలు నీవు తలవనట్లు...

నీకోసం పరితపించె  నా హృదయం...

నీకోసం వేచి చూసె నా నయనం...
నీకు తెలియదు కు'మారుడు' పంచప్రాణాలు తీస్తున్న వైనం...


ఊహలలోనే......

నా కంఠముక్తావళి నీ గుండెలపై జారె...
నీ నుదుట కస్తూరి నా ఎదపై కరిగె...
నీ శిఖపింఛము నా మెడను నిమిరె...
నీవు నా సిగ్గులు దోచె.. నా  విరహం తీర్చె


హత్తుకొనె...నా మనసును నీ మనసు...
లీనమయ్యె నీరాధ..తన మాధవునిలో...

భామ! సత్యభామ!

రుక్మిణికి ఇచ్చినది 

శచీంద్రుని నందనోద్యాన పారిజాతం 

నీకేపుడో ఇచ్చేసినది 

సత్యేంద్రుని మనోవన పారిజాతం.

నను వరించి వచ్చిన 

వనితామణులు ఆ ఏడుగురు.

దివ్యమణితో లభించిన 

షోడశకలానిధివి నీవు.

నీ శౌర్యం... 

అణచింది నరకుని క్రౌర్యం 

రౌద్ర రసంలోనూ తొణికింది

నీ అపురూప సౌందర్యం....

నీతో ప్రణయం 

తుషార బిందు మాలికామయం

నీతో కలహం 

మృగ మరీచికా సమూహం... 

నీ వలపు వీక్షణలు 

మదనుడెక్కుబెట్టిన శృంగార అస్త్రాలు..

నీ కోపపు చూపులు

గరళం పూసిన కరకు శరాలు...

మీరను నీ యానతి...

దాటను నీవు గీసిన గీత...

కోపాగ్నికి ఎర్రబడిన నీకు...

వెన్నముద్దలు తిని, 

నవనీతభరితమైన 

నా అధరపు మధువే లేపనం...

నీ మెత్తని పాదంతో మొదలు పెట్టనీ...

మెల్లగా హద్దులన్నీ దాటనీ...

నీ అలుకలు తీరేదాక...

నా బిగికౌగిలిలో ఒదిగే దాక...  

ఏమిటి నీ గొప్ప కృష్ణా???

పూతనను చంపుట గొప్పకాదు కృష్ణా!

నాలోని  కామ రక్కసిని చంపి చూపవయ్యా!

బండిని  కూల్చుట ఏమి గొప్ప గోవిందా!

నా బాధ్యతల బండిని మోసి చూపవయ్యా!

సుడిగాలిని చుట్టేసానని గర్వం ఎందుకు గదాధరా!

మోహపు దారినుంచి నాదారి మళ్ళించి  చూపవయ్యా!

లేగదూడను చంపి పొగడ్తలందుకోవడం  కాదు ముకుందా!

నాలోని క్రోధగుణాన్ని అణగార్చి  చూపవయ్యా!

కొండచిలువను చీల్చడం ఏమి ప్రతాపం పురుషోత్తమా!

నాలోని లోభగుణాన్ని చీల్చి చూపవయ్యా!

ఖరాన్ని చంపడం ఏమంత పెద్ద పని పంకజనాభా!

నాలోని మదాన్ని దునుమాడి చూపవయ్యా!

బకాన్ని సంహరించడం బాలుర పని భక్తరక్షకా!

నాలోన్ని మాత్సర్యాన్ని తెగనరికి చూపవయ్యా!

కాళీయునిపై నాట్యం చేయుట బ్రహ్మవిద్య కాదు బ్రహ్మాండ నాయకా!

నాలోని  పాపాలఫణిని పాతాళానికి తొక్కి చూపవయ్యా!

మద్దిచెట్లను కూల్చడానికి నీకు రోలు సాయపడింది మురారీ!

నాలో పెరిగిన అహంకారాన్ని ఎలా కూలుస్తావో చెప్పవయ్యా!

కుబ్జకున్న వక్రాలు తీసావేమోగాని కౌస్తుభధరా!

నా వక్రబుద్ధిని సరి చేసి చూపవేమయ్యా!

ఎద్దుని చంపి ఎదురులేదని గర్వించకు  గరుడధ్వజా!

నాకెదురు లేదనే  గర్వాన్ని  అణచి చూపవయ్యా!

అశ్వాన్ని చంపి వీరత్వాన్ని చూపకు వనమాలీ!

ఇలా నిన్ను ప్రశ్నించే నా అల్పత్వాన్ని క్షమించి చూపవయ్యా!

                                                               

బృందావనం

కోమలితో కోలాటాలు...

సరసిజతో సల్లాపాలు...

మందాకినితో మదన క్రీడలు...

జలజాక్షితో జలక్రీడలు...

పద్మాక్షితో పూబంతులాట...

పావనితో పాచికలాట...

వయ్యారితో ఒప్పులకుప్పలు...

చంద్రముఖితో చెమ్మచెక్కలు...

హాసినితో పరిహాసాలు..

దామినితో దాగుడుమూతలు...

ఊర్వశితో ఉయ్యాలాటలు 

గీతికతో గానలహరులు...

నందినితో నౌకా విహారాలు...

వనజతో వన విహారాలు...

ఓ లలన బుగ్గల సిగ్గులు చిదుముతూ ఒక చోట...

ఓ చంచల  చెంగు లాగుతూ వేరొక చోట...

ముద్దులు దొంగిలిస్తూ ఒకచోట...

ఆలింగన సుఖమిస్తూ మరొక చోట...

అలుక తీరుస్తూ ఒక చోట...

కొప్పున పూలచెండు పెడుతూ వేరొకచోట..

మాలినితో మణిమండపంలో...

సారణితో సైకత వేదికలపై...

కౌముదితో  క్రీడాపర్వతాలపై...

లహరితో లతా మండపాలపై...

ఇటు చూస్తే...కృష్ణుడు...

అటుచూస్తే కృష్ణుడు....

సర్వం కృష్ణ మయం..

బృందావనం... సరస సల్లాపాల కేళీవనం..

మురళీరవాల మోహన సంగీత మయం....

అందరికీ ఒక్కరు...ఒక్కరికీ అందరుగా కనిపించే దృశ్యం...

మాయలమారి మాయా వినోదం...

పదహారు వేలమంది కృష్ణుల సందర్శనం...

అపురూపం...అద్భుతం...అనిర్వచనీయం....

వెన్నచుక్కనే అద్దాలి నీకు....

కన్నయ్యకి గాలి సోకిందో ఏమో!

ఇరుగు పొరుగు వారి దృష్టి పడిందో?

లేక నా దిష్టే తగిలిందో?

బంతి విసిరితే చేతితో పట్టడం మాని

వింత శబ్దాలు చేస్తూ

మూతితో కింద పడకుండ

ఆడుతుంటావు... 

సంధ్యవేళ అయితే చాలు...

సింహంలా గర్జిస్తూ...

చేతులు పంజాల్లా విప్పుతుంటావు...

విప్రబాలకులు కనిపిస్తే చాలు...

మూడు  వేళ్ళు  చూపిస్తూ

పెద్ద పెద్ద అంగలేస్తుంటావు

రాజుల కథలు చెప్తుంటే...

ఏదీ నా పరశువు అంటూ...

వెదుకుతుంటావు  ఇల్లంతా...

రామా లాలీ! అంటూ జోల పాడుతుంటే...

హా లక్ష్మణా! హా సీతా! అంటూ

విల్లెక్కడ అని అడుగుతుంటావు...

రోజూ బలరామునికి పెట్టే 

నల్లని చుక్కే దిష్టి తగలకుండా 

పెడుతున్నాను కదా!

రేపటినుంచి అందరూ చూసేలా 

వెన్నచుక్కనే అద్దాలి నీకు....